Reklama
Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2
Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego

29.01.2020
środa

Człowiek, który nie lubił fado

29 stycznia 2020, środa,

Znam człowieka, który nie znosił fado. Uważał je za coś bliskiego emocjonalnej pornografii. Nawet podczas wizyty w Lizbonie, mimo że nocował w samym środku Alfamy, zwracał uwagę na to, by jego kontakty z muzyką ograniczyły się do słuchania afrykańskich imigrantów przy Miradouro Sta Luzia i parokrotnych odwiedzin w sklepie płytowym Flur ze świetną ofertą elektroniki i impro. Nie to, żeby nie zauważał zjawiska – osobiście widziałem nawet jego zdjęcie przy graffiti z podobizną słynnej Amálii Rodrigues. Ale żadnych wizyt w nocnych klubach, gdzie grają fado – nie chodziło tylko o rodzaj śpiewu, tylko strach przed cepeliadą oferty dla turystów, którą ten gatunek ze sobą niesie. Znalazłem w końcu coś, co mogłoby mu się spodobać.

Duet Lina_Raül Refree wykonuje – to fakt – bardzo współczesną wersję fado, idącą pod prąd standardów brzmieniowych w tej dziedzinie. Nie próbuje więc nabrać kolegi, przeciwnie – oferuję najnowocześniejsze, co w fabryce mieli. I nie do końca ortodoksyjne, biorąc pod uwagę, że wprawdzie wokalistka Lina – znana z interpretacji klasyków Amalii, a nawet z wcielania się w nią samą na scenie – w tej konwencji czuje się jak ryba w wodzie, to już jej partner, producent Raül Refree – trochę jednak mniej tu pasuje. Związany z elektroniczną sceną Barcelony, miał na koncie, owszem, odświeżanie gatunku – ale bardziej flamenco, na znakomitej debiutanckiej płycie Rosalíi Los Ángeles. Talent producencki Raüla Fernandeza Miró docenił również Lee Ranaldo. Katalończyk współpracował też z Richardem Youngsem. Tu spogląda na tradycyjny repertuar portugalskiego gatunku.

Kupili mnie oboje Cuidei que tinha morrido z dziarskim, ale minimalistycznym akompaniamentem piana Rhodesa, a później równie oszczędnym Sta Luzia – które mojemu znajomemu mogłoby nawet pewnie przynieść jakieś skojarzenia turystyczne (nieuważnych odsyłam do pierwszego akapitu). A wreszcie delikatnym Destino, zbudowanym wokół jednostajnego, niepokojącego drżenia oscylatora, no i połączeniem fortepianu i lekko rozstrojonego syntezatora w Gaivota, którego w innej aranżacji sam mógłbym nie strawić – a tu się pojawia jakaś elektroniczna blue note. W tym wypadku pomogła zresztą konfrontacja utworu z klasyczną wersją Amalii Rodrigues, które to zderzenie zafundował mi w audycji Nokturn nieoceniony kolega i redaktor JH. Refree potrafi zaprząc syntezatory (trudno uwierzyć, jak wiele się ich tu pojawia, z Jupiterem 8, Pro One i Minimoogiem na czele) do stylistyki jednak dość kruchej, nie rozsadzając jej po drodze – miłośnikom fado się to zapewne również spodoba.

W drugiej części album, jak to się mówi, wytraca impet. Ale tego pierwotnego starcza na całkiem długo – wystarczająco, by się przekonać, że nie wszystko, co zaczyna się na „f”, musi od razu (jak uważa ten człowiek, którego znam) pachnieć naftalinową ofertą dla turystów. Muszę więc potwierdzić – czuję się przekonany. Zadziałało. Pozwoliło ostatecznie przełamać zahamowania u osoby otwartej na przeróżne gatunki, ale z poważną dozą uprzedzeń wobec tego. Znam tak dobrze ten przypadek i piszę to z pełną odpowiedzialnością, bo ten tytułowy człowiek to ja.

LINA_RAUL REFREE Lina_Raül Refree, Glitterbeat 2020, 7-8/10

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Komentarze: 5

Dodaj komentarz »
  1. Są jakieś takie omdlewające piosenki które nie przekonują emocjonalnie słuchacza bliższego polskiej i anglosaskiej emocjonalności. Girl from Ipanema w wykonaniu Jobima niestety również…Nawet Killing Me Softly w wykonaniu Fugees należałoby tu co nieco…

  2. PS. Naprawdę jaka jesteś nie wie nikt – fajna piosenka, ale Naprawdę jaki jesteś nie wie nikt to już przesada…

  3. Fado to n ie muzyka dla turystow tylko starannie od dziecka pielegnowane dziedzictwo kulturalne. Czas posluchac fado w tradycyjnej instrumentacji, Kazda muzyka moze byc dobra albo zla, ale dobre fado porywa i drze na kawalki, jak flamenco. Dla jasnosci, tez nie jestem fanem fado, ale kazda dobra muzyka jest warta posluchania. Nawet jak gwiazda pop raczej dla nastolatkow robi uklon w strone tradycji
    https://www.youtube.com/watch?v=Jm4JYWlVzk8

  4. @maciejkad –> Zdaję sobie sprawę, choć turystyczny aspekt jest dziś niestety mocno widoczny.

  5. Tez nie przepadam za fado podobnie jak nie znoszę zawodzeń cygańskich i romansów rosyjskich. Tak mam i trudno…jestem człowiek północno-zachodni:)))

css.php