Reklama
Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2
Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego

1.07.2022
piątek

Najłatwiejszy piątek roku

1 lipca 2022, piątek,

Dziękuję ci, Panie, za to, że w piątek rano poprzez swego sługę Nicholasa obdarzyłeś nas płytą tak krótką. Dzięki temu nie przepracowałem się w upał, a Nicholas Edward być może odnajdzie w końcu spokój ducha i nie będzie już  nagrywać psalmów… 
Oczywiście tak naprawdę w odsłuchach trwającej 23 minuty płyty Cave’a Seven Psalms nie było nic aż tak podniosłego. Przy pierwszym przysypiałem już, bo było późno, a ja zmęczony po długim dniu. Przy drugim – jechałem tramwajem, którego przegub poskrzypywał głośno. Na początku wziąłem to za popiskiwanie mew (w nagraniu) i wydało mi się interesującym efektem. A przy okazji takiej płyty człowiek chwyta się czegokolwiek, bo nie ma tu dużo punktów zaczepienia.    

Od razu też muszę zaznaczyć, że wątki sięgające wprost do biblijnego języka nie są moimi ulubionymi w twórczości Cave’a, choć mam świadomość, że Biblia należała zawsze do jego największych inspiracji. A jednak obrazy biblijnego okrucieństwa z pewnością działały także na mnie, w pewnym momencie nawet fascynowały. Seven Psalms – siedem miniatur wokalno-instrumentalnych i wersja bezwokalowa (też nie całkiem, ale to się okazuje na końcu) – raczej przepływa przeze mnie bez większego śladu. Intencja tych modlitw, które autorzy – Cave i jego stały współpracownik Warren Ellis – nagrali szybko, w przypływie natchnienia, nie jest do końca jasna, ale kontekst wydaje się prosty. Wsparcie w trudnym czasie, a zarazem prywatna rozmowa z Bogiem. Liryka jest elegancka, konwencja słowa mówionego ją monumentalizuje, a oszczędne tło muzyczne, w większości elektroniczne, nawiązuje to do nurtu ambient, to do rozciągniętych fragmentów instrumentalnych ostatnich inkarnacji Pink Floyd. Co do prywatnych emocji Cave’a – wypaliły się, moim zdaniem, na jakiś czas na genialnej płycie Skeleton Tree

Mogę oczywiście mówić tylko o sobie, ale mnie to nowe wydawnictwo nie jest szczególnie potrzebne. Cave z Ellisem ciągle nagrywają muzykę ładną, ale zbyt jednorodną brzmieniowo, a w tym wypadku – dość łatwą i na swój sposób oczywistą. Być może po prostu potrzebna jest Cave’owi rutyna nagrywania, tak jak innym rutyna codziennej modlitwy? Jeśli tak, to oczywiście życzę, żeby jak najszybciej odzyskał ów spokój ducha, ale nie wracałbym do tej konwencji. Ja się bardzo cieszę, że przypadkowo odkryłem nieznaną mi wersję Sweetheart Come – nagranie Charly’ego Hübnera z Ensemble Resonanz z programu, w którym połączyli piosenki Cave’a z pieśniami Schuberta. Zaproponował mi to algorytm streamingowy. I mogłem wrócić do pierwszych lat regularnej współpracy Cave’a z Ellisem. A potem już posłuchać Klausa Schulze z wydanego dziś pośmiertnego Deus Arrakis – niby też nic nowego, ale można docenić, ile rzeczy da się zrobić, wychodząc poza proste elektroniczne instrumentarium.  

NICK CAVE Seven Psalms, Cave Things 2022

PREMIERY PŁYTOWE TYGODNIA

(tutaj lista stale uzupełniana)

26.06 Terry Jennings Piece for Cello and Saxophone, Saltern
27.06 Duch „Y”, Pointless Geometry DL, MC
27.06 Dusseldorf Amok, Zoharum
27.06 Edyta Jarząb Demestic Fights, Pointless Geometry DL, MC
27.06 Harmony Of Struggle Tearing Your Mind to Pieces, Zoharum
27.06 NIMH Early Electronic Works – Caustic​/​Composite, Zoharum
28.06 Columbus Duo Suprematist, Fonoradar CD
28.06 Gods Wisdom Jesus Sucks, EP
28.06 Liew Niyomkarn I Think of Another Time When You Heard It, Chinabot
28.06 Mikey Erg Live at Leeds, Don Giovanni
28.06 Przepych I inne zabawne rzeczy, Fonoradar CD
29.06 Andrzej Karałow & Jerzy Przeździecki Ideal Limit, Bocian MC
29.06 Marek Pospieszalski solo, Bocian DL (CD, LP – w przyszłości)
29.06 Reinhold Friedl & Frank Gratkowski Moon, Bocian CD
29.06 Uivo Zebra & Horns Sombras, Bocian CD
30.06 Kristofer Maddigan Cuphead The Delicious Last Course OST, Iam8bit
30.06 Sirone Artistry, Moved By Sound arch
1.07 Bruno Berle No Reino Dos Afetos
1.07 Cameron Deyell & Laurence Pike Isola
1.07 Carlos Truly Not Mine, Bayonet
1.07 Chouk Bwa & The Ångstromers Ayiti Kongo Dub #1, Les Disques Bongo Joe
1.07 Digifae Digifae, Orange Milk
1.07 GoGo Penguin Between Two Waves, XXIM
1.07 Greg Puciato Mirrorcell, Federal Prisoner
1.07 Guided By Voices Tremblers And Goggles By Rank, Rockathon
1.07 Gwenno Tresor, Heavenly
1.07 Imagine Dragons Mercury – Act 2, Interscope
1.07 Ivan Knight and the Imaginary Friends „1958”, Flex Entertainment
1.07 Jazxing Pearls of the Baltic Sea
1.07 Kabe King Kong, QueQuality
1.07 Kirk Knuffke Trio Gravity Without Air, AUM Fidelity
1.07 Klaus Schulze Deus Arrakis, SPV
1.07 Kyle Dixon & Michael Stein Stranger Things Season 4 OST, Lakeshore
1.07 Lotic Sparkling Water, Houndstooth EP
1.07 Macaque Sauna Yesterday I Thought About You, Cyan Sun
1.07 Massacre Mythos EP
1.07 Medicine Singers Medicine Singers, Joyful Noise
1.07 Mice Parade lapapọ, Bubblecore
1.07 Minru Liminality, Morr Music
1.07 Momma Household Name, Polyvinyl
1.07 Moor Mother Jazz Codes, Anti-
1.07 Naima Block Giant Palm, Joyful Noise
1.07 Nick Cave Seven Psalms, Cave Things
1.07 Onom Agemo & Ahmed Ag Kaedy Tartit, Agogo
1.07 Oog Bogo Plastic, Drag City
1.07 Paulo Nutini Last Night at the Bitterwseet, Atlantic
1.07 Risco Connection Risco Version, Strut
1.07 Shinedown Planet Zero, Atlantic
1.07 String Orchestra Of Brooklyn Enfolding, New Focus
1.07 Tedeschi Trucks Band I Am the Moon: II. Ascension
1.07 The Telepathic Band: Daniel Carter, Patrick Holmes, Matthew Putman, Hilliard Greene, Federico Ughi Telepatica, 577 Records
1.07 Tomohiko Hira Evil Dead Trap OST, WRWTFWW
1.07 VA Valley Of The Sun: Field Guide To Inner Harmony, Numero Group
1.07 VA Minions: The Rise of Gru OST, Decca
1.07 Wax Machine Hermit’s Grove, Batov
1.07 Yui Onodera Too Ne, Room40
1.07 Yutaka Hirose Trace: Sound Design Works 1986​-​1989, WRWTFWW arch

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Komentarze: 1

Dodaj komentarz »
  1. Po co Nick to światu robi
    (Wiedzą może dwie osoby)

    Czy cierń życia? (zna go człowiek)
    Choć nie milczy, czy odpowie?

    W krótkich słowach nieżołnierskich
    Forma nie przerasta treści…

    Czy lektura „najłatwiejsza”?
    To zależy (od podejścia)

    Po dłuższej (już to wakacyjnej, już to powakacyjnej) nieobecności, przyznam, że wczoraj zatrzymałem się na dłużej przy tym wpisie i przy tej właśnie lekturze. Trudno jej nie wpisać w ostatnie płyty Nicka, i jego nieudawaną… drogę, książkę… I bardzo trudno mi jest np. powiedzieć o niej, że w warstwie słowa jest ona np. banalna, łatwa, przewidywalna, albo że nawet „elegancka”… Można powiedzieć: „to liryka wysokiej próby”, ale zaraz profesjonalnie spytać: ale dlaczego Nicku nie schowałeś jej do szuflady? Można też spytać: a dlaczego na tej drugiej stronie same instrumentale?
    Ale czy to pytania już do Nicka? Pozdrowienia i udanego urlopu! 🙂 Bo jak udany to jak człowiek wraca to zaraz by wyjechał znów 🙂 Pa pa m

css.php