Reklama
Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2
Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego

3.05.2019
piątek

Pożytki z długiego Weekendu

3 maja 2019, piątek,

Jak to dobrze, że nowa płyta Vampire Weekend jest taka długa. Nie tylko dlatego, że rekompensuje długi czas oczekiwania. Raczej już dlatego, że taka przyjemna i w niegłupi sposób odnosi się do świata wokół. Bo niby takie Harmony Hall to beztroska piosenka na silniku The Rolling Stones i Kings Of Leon, ale poziom tej całej zabawy – a nowy album VW wydaje się z pozoru zabawowy, lekki i niewymuszony, z wycieczkami w stronę country i calypso – to bardziej okolice Talking Heads czy Paula Simona. W tle znanego już z singla Harmony Hall czai się opowieść o zmieniającym się politycznym klimacie w Ameryce (niejedyne polityczne odniesienie na płycie). Niektórzy widzą w tym obrazku nawet ślady neonazistowskich tendencji na tamtejszej prawicy.

Anybody with a worried mind could never forgive the sight
Of wicked snakes inside a place you thought was dignified.

To dobrze, że ta płyta jest długa – także dlatego, że najciekawsze muzycznie rzeczy dzieją się tu w drugiej części. W okolicach Sympathy – utworu o bardzo ciekawej ekspresji, ni to jazzowej, ni to latynoskiej, zarazem jednak nie tracącej cech rocka, a także dwóch utworów nagranych w towarzystwie Steve’a Lacy’ego z The Internet, czy świetnej, choć enigmatycznej ballady My Mistake, ni to życiowo-rozliczeniowej, ni to wchodzącej w politykę migracyjną (Hoping for kindness / Was my greatest mistake). Drugą – obok Lacy’ego – gościnną gwiazdą jest Danielle Haim, śpiewająca w aż trzech utworach, z których właściwie każdy mógłby być kolejnym singlem (a tych singlowych piosenek było już kilka). Wszystko razem jest niemożebnie eklektyczne, momentami trochę szkicowe (parę całkiem niezłych utworów w rodzaju Bambiny to zrealizowane z pewną jakby nieśmiałością miniatury), ale pełne oddechu – zrealizowane na większym luzie niż Modern Vampires of the City, choć tamtej płyty z pewnością nie przebija. Autorska zadyszka łapie Koeniga, osamotnionego odejściem z grupy Rostama Batmanglija, dopiero w końcowych akcentach płyty.

35-letni już Ezra Koenig założył rodzinę – z Rashidą Jones, córką słynnego Quincy’ego i aktorką znaną z serialu Parks and Recreation – i doczekał się dziecka, co w pewnym stopniu usprawiedliwia to dłuższe milczenie i tłumaczy wracającą tu perspektywę (We got married in a gold rush / And the rush has never felt the same w Married in a Gold Rush), a także ton całego albumu. Interpretowany jako radosny, ale przecież podszyty niepokojem (weźmy już singlowy This Life). Dokładnie tak, jak to bywa w życiu rodziców. Dziecko jeszcze nie zdążyło się odezwać, ale już sama obecność zmienia spojrzenie na przyszłość.

To dobrze, że ta płyta jest taka długa, także z innego powodu – weekend, jak wiadomo, z tych najdłuższych. A lista konkurencyjnych premier stosunkowo krótka.

VAMPIRE WEEKEND Father of the Bride, Columbia 2019, 7-8/10

PREMIERY PŁYTOWE TYGODNIA

30.04 Ayankoko Kia Sao ກ້ຽວສາວ, Chinabot MC, DL
30.04 Bartosz Kruczyński Baltic Beats II, Growing Bin
30.04 Maguszka & Rothschild Entertainment BDG673, Plexus of Infinity
30.04 Sales de Baño Geometría del vínculo, Buh
1.05 Keith Fullerton Whitman Late Playthroughs, Keith Fullerton Whitman DL
1.05 Lullabies For Insomniacs Garland – #2, Lullabies For Insomniacs
1.05 Neurøpasza PASZA​\​003, Neurøpasza CD, DL
1.05 VA Pacific Breeze: Japanese City Pop, AOR & Boogie 1976-1986, Light In the Attic
2.05 Ekoplekz Kirlian Visionz, Seagrave MC, DL
2.05 Puto Tito Carregando A Vida Atrás Das Costas, Principe
Aman!!! Aman!!! #2, Discrepant
Bang! Bros Big Bang! Theory (Part Two), Hausu Mountain
Bastard Disco China Shipping, Antena Krzyku
Big Thief U.F.O.F, 4AD
Caroline Spence Mint Condition, Rounder
Caterina Barbieri Ecstatic Computation, Editions Mego
Daniel Bloom feat. Leszek Możdżer Duos II (Remastered), Sunnyside reed.
Drahla Useless Coordinates, Captured Tracks
Francesco Tristano Tokyo Stories, Sony
Kat Vokes Clockwork, Ropeadope
Kedr Livanskiy Your Need, 2MR
Kode9 Digging in the Carts Kode9 Remixes, Hyperdub EP
L7 Scatter the Rats, Blackheart
Luciana Souza Brazilian Duos (Remastered), Sunnyside reed.
Merry Peers Merry Peers, Slip
Mordant Music Travelogues 22. The Bar’s Gone, Mordant Music
Polypores & Field Lines Cartographer The Blow Volume 6, Front & Follow
Protomartyr No Passion All Technique, Domino reed.
Qasim Naqvi Teenages
Rhiannon Giddens & Francesco Turrisi There Is No Other, Nonesuch
Sequoyah Murray Penalties of Love, Thrill Jockey EP
Solar Corona Lightning One, Lovers & Lollypops
Stereolab Transient Random-Noise Bursts With Announcements, Warp reed. 2CD/3LP
Stereolab Mars Audiac Quintet, Warp reed. 2CD/3LP
Swiss Jazz Orchestra Swiss Jazz Orchestra & Guillermo Klein, Sunnyside
The Fiepblatter Catalogue Glottal Wolpertinger (Fiepblatter Catalogue #6), Thrill Jockey
Vallmo Ruin Falls, Northern Electronics
Vampire Weekend Father of The Bride, Columbia
Varg Sky City​:​ A Weak Heart to Break (Spit), Northern Electronics
Varg Sky City: Even in the Heart of Heaven, Angels Can Still Feel Fear, Northern Electronics

Poza oznaczonymi inną datą premierami powyższe płyty ukazały się 3 maja 2019 r.

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Komentarze: 1

Dodaj komentarz »
  1. Vampire Weekend: Don’t call us white
    Indie band Vampire Weekend have been accused of being over-privileged cultural imperialists. (2010) – The Jewish Chronicle
    ____________

    Trzeba bylo czekac…. i warto….

    Vampire Weekend , „Father of the bride” (Columbia/Sony)

    Ezra Koenig, wokalista, gitarzysta i prawie wszystko Vampire Weekend z nowym album
    z 18 tracks, czyli dwa albumy w jednym – muzyczny smakolyk z dodatkami.
    Osobiscie sklonila mnie do albumu Danielle Haim (jedna z siostr z „Haim”), ktorej kariere sledze od jej poczatkow w rodzinnym muzykowaniu. Ale chybanajbardziej znamiennym utworem poza „Jerusalem, New York, Berlin” jest z pewnoscia „Unbearably white”.
    Niegdys jakies dziesiec lat temu Koenig w rozmowie z brytyjskim The Telegraph
    wyznal: „Kiedy Obama objal wladze, duzo bylo dyskusji na temat post-rasizmu w Ameryce. Myslelismy i duzo na temat mowilismy, chociaz nas okreslano, jak jeden z
    dziennikarzy napisal: „najbardziej biala grupa na swiecie” pomimo tego, ze jako muzycy jestesmy roznie etniczni”.
    Czwarty album Vampire Weekend jest dzielem kluczowym, holdem dla historii muzyki
    pop jako takiej. Nowy Jork to miasto, w ktorym muzycy czuja sie swietnie. Wielka kolekcja z imponujacymi szczegolami, roznorodnymi harmoniami, rytmami i brzmieniem gitary – surfpop, hiphop, country i rock z lat 70. Dawne wplywy rytmow z zachodniej Afryki i Kariabow to passé z ich charakterystycznym gitarowum indie sound.
    Podbnie z tekstami, chociazby „Unbereable white” pelne autoironii, ktore mowia o
    przyszlosci z optymizmem

    „To learn what kept us together, darling
    Is what kept us alive”

css.php