Reklama
Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2
Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego

3.09.2010
piątek

Melanż na weekend

3 września 2010, piątek,

Po poprzednim wpisie się rozchorowałem. Wprawdzie nie ze względu na Kozelka (wcześniej nie chorowałem po słuchaniu tego, jak słusznie zauważył pszemcio, trochę niesprawiedliwie przeze mnie potraktowanego artysty), ale pewnie w związku z moim samopoczuciem w chwili publikowania notki. Stąd dzień przerwy.

Żeby nie roznosić wirusów w rodzinie, musiałem się odizolować. Założyłem, że nie wystarczy unikać plucia innym w talerz, i przeniosłem się na noc na kanapę, co pozwoliło mi nadrobić część zaległości muzycznych – jakkolwiek dziwnie by to zabrzmiało. Powiedzmy w skrócie, że kanapa jest bliżej gramofonu niż łóżko, a miałem zaległości w dziedzinie, hm, winylu. Od paru dni kurzyła się płyta Balam Acab, Aleca Koona, podobno bardzo zdolnego 19-latka ze stanu Nowy Jork (w tym jednym zdaniu zamyka się chyba wszystko, co do tej pory o nim wiadomo). Płyta, którą w internecie miałem okazję przesłuchać we fragmentach i ujęła mnie swoją archaicznością. A właściwie kompletnym zawieszeniem poza czasem. Słuchanie całości tylko mnie w tym utwierdziło – jest w muzyce Balam Acab trochę 4AD z lat 80. (His Name Is Alive), jest rytmika i lenistwo trip-hopu (choć nie pamiętam, kto grał aż taaak wolno, może The Irresistible Force? – tyle że wtedy to było granie bardzo syntetyczne, a tu jest organicznie, ciepło), jest wreszcie głębia dubstepu, ale bez jego mrocznego charakteru, bo tu całość ma dość pogodne brzmienie. No i chillwave, dlaczego nie. Jeśli lubicie King Midas Sound (ale zapomnijcie o MC), a jednocześnie Grouper, to tę EP-kę powinniście zdobyć. Czekam na jakąś dłuższą porcję muzyki Balam Acab i z przyjemnością podłączam się do fali tych, którzy obwołali Koona mianem… bardzo zdolnego 19-latka.

BALAM ACAB „See Birds”
Tri Angle 2010
7/10
Trzeba posłuchać:
„Big Boy”, tym razem odsłuch w innej formie – ściągnięty ze strony firmy Kompakt player.

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Komentarze: 6

Dodaj komentarz »
  1. EP-ka po prostu KAPITALNA. słucha się jednym tchem i prosi o więcej… od razu można wyzdrowieć 🙂 uwielbiam takie tropy muzyczne. rzeczywiście: 4AD na bitach. na tego rodzaju rekomendacje czekam, dziękuję za tą i serdecznie pozdrawiam.

  2. A czy skoro EP-ka pozostaje najpopularniejszym formatem na blogu, można liczyć na notkę o nowym wydawnictwie Sufjana? 🙂
    I życzę zdrowia, podejrzewam, że w tym tygodniu wirusy wygenerowane przez katowicką aurę wielu dały się we znaki.

  3. Sluchalem, bardzo mile „See Birds” /takze na http://www.fader.com/ Z kolei na
    http://www.hypetrak.com londynska Nowa Huta /!/ z „In Forest Flesh”, duet nagrywajacy dla Tri Angle Records (dub, house), moze mniej subtelny anizeli Balam Acab

    PS Sufjan Stevens, wychodzi /11.10/ kolejny „zwykly” album „All Delighted People EP” /ep.mp3/ nie majacy zadnego zwiazku z zapowiedzianym wczesniej projektem muzycznym, obejmujacym wszystkie stany US.”All Delighted People” oparty jest na dwoch wersjach ballady tytulowej /jedna nawiazujaca do do Paula Simona „The Sound of Silence” druga do Apokalipsy/, ponadto 17 minutowy gitarowy jam „Djohariah”, gotycka ballada na piano „The Owl and the Tanager” .EP zawiera osiem kompozycji.

  4. Reklama
    Polityka_blog_komentarze_rec_mobile
    Polityka_blog_komentarze_rec_desktop
  5. Pingback: Polifonia » Archiwum bloga » OoOoOoOoOoOoOo

  6. Pingback: Polifonia » Archiwum bloga » Salem, czyli w klapkach na sabat

  7. Pingback: Polifonia » Archiwum bloga » 9 małych płyt roku 2010

css.php