Reklama
Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2
Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego

5.07.2010
poniedziałek

Dochodzenie

5 lipca 2010, poniedziałek,

Etap pierwszy? Okładka. To trzeba zobaczyć. Recenzje są mieszane, ale postanawiam się nie zagłębiać – wygląda na to, że tę płytę warto mieć choćby dla niej (co potwierdza potem mój kolega pożyczający płyty: „Wooow. Okładka, nie no, można się napalić od samego patrzenia!”).

Etap drugi. Płyta dochodzi i oczywiście z okładką, hmm… w sumie nie ma wiele wspólnego. Za gładka, za ładna, zbyt delikatna. Pierwsza reakcja to rozczarowanie.

Etap trzeci. Może jednak ładna w sam raz. Świetne wokale. Dobra muzyka na lato. Szwedzi? Kto by się tym biedził.

Etap czwarty. The Smiths, Ride, New Order, Belle and Sebastian, Lush, The Boo Radleys, Chapterhouse, Slowdive, The Charlatans, M83, Phoenix, Beach House, Jens Lekman… I mimo wszystko żadne skojarzenie nie przeszkadza w słuchaniu „Clinging To a Scheme” po raz kolejny.

Etap piąty. Będą na Offie. No dobrze, posłucham raz jeszcze, żeby sprawdzić, czego można się spodziewać. W rzeczywistości posłucham, bo sprawia mi to przyjemność.

Etap szósty. W telewizji śniadaniowej mówią, że White Lies, który przyjedzie do Polski na festiwal telefonów komórkowych, to u nas niezwykle popularny zespół. To dobra wymówka do tego, żeby jeszcze raz posłuchać The Radio Dept. I zapostulować, że jeśli już TV raz na sto lat chce kreować muzyczną rzeczywistość, to może jednak promowałaby przy okazji coś fajnego?

Etap siódmy i ostatni. Ten zespół wydał trzy płyty. Wszystko wskazuje na to, że brakuje mi dwóch pierwszych…

THE RADIO DEPT. „Clinging To a Scheme”
Labrador 2010
8/10
Trzeba posłuchać:
„Demoestic Scene”, „This Time Around”, „A Token of Gratitude”, „You Stopped Making Sense”

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Komentarze: 3

Dodaj komentarz »
  1. Sluchalem tej plyty kilka tygodni temu. Moze sie nie przylozylem, podobalo mi sie ale nie az tak. Uznalem ze fajnie, ale nie ma tu zadnej rewolucji. Wiec po ok tygodniu opuscila mego playera. Rzecz jest na pewno bardzo zrecznie zrobiona. Pewnie wroce jeszcze zeby skonfrontowac powyzszy wpis 🙂 Jezeli chodzi o okladki to aktualnie moim faworytem jest Mystery Jets „Serotonin”, o muzyce jeszcze nic nie powiem bo jestem dopiero przy trzecim kawalku, poprzednia plytka byla boska!

  2. „Lesser Matters” to obok „Night Falls Over Kortedala” Jensa to chyba najprzyjemniejsze płyty minionej dekady naszych północnych sąsiadów

  3. Okładka rzeczywiście kozacka.

css.php