Reklama
Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2
Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego

19.10.2018
piątek

Małomiasteczkowy, ale wielotorwarowy

19 października 2018, piątek,

Jeśli popularność gwiazd polskiej muzyki liczyć w Torwarach – od dużej hali widowiskowej w Warszawie – to mamy tu przypadek wagi ciężkiej. Już nie sprzedajemy Torwar w dwa tygodnie, jak u Taconafide, ale sprzedałem trzy Torwary i właśnie zbliża się czwarty. Dzień po dniu – dla jasności. Tak zupełnie dokładnie jest więc Dawid Podsiadło, żeby pozostać w opisywanym przeze mnie świecie sześciosylabowych słów, artystą czterotorwarowym. Dlatego tak wyjątkowy jest ten moment rano, kiedy poszczególne piosenki z płyty Małomiasteczkowy mają jeszcze poniżej 1000 odtworzeń w popularnym serwisie streamingowym. Należałoby zrobić screena i wrzucić na insta, bo to nie potrwa długo.

Recenzowałem już płytę Małomiasteczkowy na stronie Polityka.pl, nie chcę się więc powtarzać – płyta mi się bardzo podoba, uważam ją za najlepszą w dotychczasowej historii Podsiadły i jedną z najlepszych w polskim popie ostatnich lat. A także za potwierdzenie pewnych tez wypowiadanych tu i ówdzie na temat Bartka Dziedzica – że jego sposób pracy ma jakiś dobry wpływ na artystów. Nie to, że wcześniej było dużo gorzej, ale 25-letni artysta z najtrudniejszą do rozegrania kartą młodzieńczego sukcesu w talent show i związanego z nim kontraktu płytowego zalicza kolejny progres. Tłumacząc w wywiadzie, że sukces odniósł dlatego, że najwyraźniej brakowało kogoś pozornie dziwnego, wrażliwego i ciepłego.

To jest w dużej części płyta, na której – jak w pierwszym singlowym utworze, tym tytułowym – Podsiadło wycofuje się trochę na pozycje swojej małomiasteczkowości, żeby skonfrontować go z tym, co znalazł w stolicy. Marudzę jak miastowa młodzież – śpiewa. Obnaża się trochę ze swoimi reakcjami obronnymi na sławę, z pewnymi technikami i unikami, pisząc przy okazji tekst, który może być niezłą odpowiedzią na opowieść o współczesnym gwiazdorstwie snutą na płycie Taconafide. Czyli Trofea, z linijką Nie robię zdjęć, podpiszę tobie płyt/Nie mogę zmieścić historii waszych żyć. Pewnie jedną z najbardziej bezpośrednich wypowiedzi Dawida Podsiadły, jakie znajdziemy w dotychczasowych działaniach. No i – jak cała płyta (włącznie ze złożonym ze ścinków wokalnych Cantate Tutti, którego w najbliższym czasie muszę przesłuchać od tyłu, bo może ukrył tam jeszcze jakieś inne szczere wyznanie) – przebojowo oprawioną.

Podsiadło pisze dobre teksty, pozbawiony jest maniery i bezpretensjonalny. Zapewne dotyka spraw pokoleniowych, z pewną rezygnacją śpiewając o związkach. Z pewnością dotyka uniwersalnych – choćby z tym opisem rodzaju powszechnej emocji wynikającej z będących spiralą agresji kontaktów przez internet w Matyldzie. Po prostu strzał. Z pewnością trafia do młodszych i starszych. Dyskutowałem z tymi najmłodszymi. Córka powiedziała, że piosenka Małomiasteczkowy super, ale nie pójdzie ze mną na koncert Podsiadły, bo nie lubi jego piosenek po angielsku – na co dostała informację okładkową, że to 10 nowych, napisanych i zaśpiewanych już tylko po polsku. Jedyny właściwy ruch, żadne tam próby kariery zagranicznej. Raczej – jak śpiewa Podsiadło w TrofeachJeszcze kilka przyjemnych płyt/Wyjadę w końcu stąd. Czego sobie i publiczności nie życzę, bo miło dobrze myśleć i pisać o mainstreamowym polskim wykonawcy. Czy można więcej wymagać od gwiazdy popu? Oczywiście, dlatego oczekuję od autora albumu, że nie tylko stąd nie wyjedzie, ale będzie robił jeszcze bardziej to, co chce. W sposób jeszcze bardziej ostentacyjny. A fundusze z kolejnych Torwarów i licznych potencjalnych singli, które ten album przynosi, wykorzysta na coś jeszcze bardziej szalonego.

DAWID PODSIADŁO Małomiasteczkowy, Sony 2018, 8,5/10

Ukazały się w tym tygodniu:

13.10 Current 93 The Light Is Leaving Us All The Spheres, Twenty Two CD, LP
13.10 Nagrobki Portret trumienny, T.A.P. LP
13.10 Szabolcs Esztényi/Hubert Zemler Kreatura, Bółt LP
15.10 Cave Threace, Drag City
15.10 Loessland Three, JMY
15.10 LSA Stories, LSA stream, DL
15.10 Mazutti Kształt jazzu, który ma dojść, Positive Regression/Lado ABC
15.10 Owls Are Not Radio Tree, 1000Hz + Atypeek CD
15.10 Paszka Producent mebli z drewna i materacy, Audile Snow DL, microSD
15.10 Psychocukier Antypody umysłu, Nowe Nagrania
15.10 Tonga Boys Vindodo, 1000Hz
15.10 Wax Chattels Live at Part Time Punks, Captured Tracks
18.10 Neneh Cherry Broken Politics, Smalltown Supersound
Alkaline Trio Is This Thing Cursed?, Epitaph
Blancmange Wanderlust, Blanc Check
Blue Orchids Righteous Harmony Flat, Tiny Global
Cloud Nothings Last Building Burning, Carpark
Dawid Podsiadło Małomiasteczkowy, Sony
Dead Rider Dead Rider Trio featuring Mr. Paul Williams, Drag City
Doe Paoro Soft Power, Epitaph
Don The Tiger Matanzas, Crammed Discs
EP-4 Lingua Franca​-​1, WRWTFWW arch.
Evorevo Dwubiegunowa, Manufaktura Legenda CD, LP (Magiera/Boxx/Kurowicki)
Farao Pure-O, Western Vinyl
Geneva Skeen A Parallel Array of Horses, Room40
Greta Van Fleet Anthem of the Peaceful Army, Universal
How To Dress Well The Anteroom, Domino
Insecure Men Karaoke for One vol. 1, Fat Possum
J​.​H. Guraj Steadfast on our Sand, Boring Machines
Job Karma Fundament/Carbon, Gusstaff/Don’t Sit On My Vinyl! 7″ ltd 66
John Carpenter, Cody Carpenter and Daniel Davies Halloween OST, Sacred Bones
Julia Remnants, Nona
Julien Dyne Teal, Soundway
Karine Polwart Laws of Motion, Hudson
Kaspar Bjorke Quartet The Fifty Eleven Project, Kompakt
Keith Jarrett La Fenice, ECM CD
MAPA Fudo, Gusstaff LP 180g + DL
MAPA Fudo, Gusstaff/Don’t Sit On My Vinyl! LP 180g + DL + EP ltd 66
Minus The Bear Fair Enough, Suicide Squeeze EP
Forever Neverland, Sony
My Baby Mounaiki – By the Bright of Night, Prehistoric Rhythms/Mystic premiera pl
Odd Beholder All Reality Is Virtual, Sinnbus
Orzeł & Reszka Orzeł & Reszka, Thin Man CD
REM REM at the BBC, Craft arch.
Richard Ashcroft Natural Rebel, RPA
Sarmacja Tutejsi, Astigmatic
Sigurdur Rögnvaldsson’s Dark Forest Horizon, Eclipse
Susie Ibarra Perception, Thrill Jockey
The Residents Intruders, Cherry Red
This Will Destroy You New Others Part Two, Dark Operative
Upper Wilds Mars, Thrill Jockey
Will Oldham Songs of Love and Horror, Drag City
Wojciech Kucharczyk „URAN URAN” original theatre picture soundtrack, Mik.Musik CD, DL
Yoko Ono Warzone, Chimera Music

Wszystkie płyty opublikowane 19.10 – chyba że zaznaczyłem inaczej.

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Komentarze: 1

Dodaj komentarz »
  1. NENEH CHERRY znowu aktualna
    „Broken Politics” (Smalltown Supersound/Border)

    po prawie czterech decenniach od debiutu nie zmienila swojego pryncypilanego podejscia do muzyki. Tak. Juz w 1982 nagrala cover Edwina Starra „Stop the war” – byl to konlikt zbrojny na Falklandach. Neneh Cherry (cala rodzina Cherry, to wyjatkowi muzycy i wokalisci) ciagle odkrywcza i z tekstami bardzo na czasie.
    Cztery lata po „Blank project” moze z mniej wyraznym politycznym, tym razem z
    albumem „Broken Politics” z wspolpraducentem Kieran Hebden (Four Tet). Bardziej
    syntetyczny, przemyslany i pelen autorefleksji. „It´s my politics living in a slow jam”
    jak spiewa w bardzo medytacyjnej pieknej balladzie „Synchronised Devotion”.
    Niezwykla zasluga w nagraniu albumu to bez watpienia wspolpraca z brytyjskim producentem i muzykiem Kieranem Hebdenem ( m.in. Björk, Arca). Przypomina nieco
    Hebdena wczesniejszy album „Rounds” z calum instrumentarium: harfa, flet, ksylofon,
    banjo, jazz drums, afrykanska kora, dzwonki.
    „Broken Politics” to nie jest album z hitami, ktore pojawia sie na top listach. Jako ciekawostke podam to, ze corka Neneh, czyli Mabel Cherry z nowym album rownoczesnie.
    8/10
    Neneh Cherry, „Synchronised Devotion”
    https://www.youtube.com/watch?v=KOGmDjLbrAU

css.php