Reklama
Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2
Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego

28.04.2021
środa

Już przyjemne, jeszcze nie łatwe

28 kwietnia 2021, środa,

Słucham nowej płyty Arooj Aftab, jednej z bohaterek weekendowej playlisty, i ciągle najbardziej podoba mi się promujący ją utwór Mohabbat. Amerykanka pakistańskiego pochodzenia błysnęła dwa lata świetnie przyjętą kompozycją – bo należałoby na to patrzeć jako na jedną całość – Siren Islands. Zafascynowana minimalizmem, grała na syntezatorze, gitarze elektrycznej, przetwarzała głos – z efektem tyleż zaskakującym, co bardzo surowym, właściwie monochromatycznym, bo jej utwór brzmi jak kserokopia rozbuchanych brzmieniowo improwizacji. I teraz, trochę bocznym wejściem – bo ciągle w katalogu wydawcy specjalizującego się w muzyce współczesnej – wchodzi w sferę artystycznego popu, kulturowo wymieszanego folku i smooth jazzu podszytego poetycką tradycją gazel. Pierwsze takty albumu Vulture Prince z partią harfy (na której gra Maeve Gilchrist – wróci jeszcze dwukrotnie) podpowiadają więc szybko, że mamy do czynienia z jakąś nową odpowiedzią na Joannę Newsom. Ale nie cały album to potwierdza.    

Album absolwentki Berklee College of Music, najpierw mocno promowany na Bandcampie, wczoraj dostał świetną notę od Pitchforka, co wróży kolejne recenzje. Słusznie, bo płyta rozhermetyzowuje mocno stylistykę artystki – aż do poziomu opartego na karaibskiej rytmice i śpiewanego po angielsku Last Night, które trafi do fanów Sade, Stinga czy Nory Jones. A to doprowadzi tę publiczność do kluczowych na płycie nagrań: ciągle atrakcyjnego, ale już mocniej zanurzonego w pakistańskiej tradycji Mohabbat, ambientowego i najbardziej minimalistycznego w zestawie Saans Lo (dla którego bardziej odpowiednim skojarzeniem wydaje się twórczość Cocteau Twins), a wreszcie otwierającego całość Baghon Main z nastrojową partią skrzypiec Dariana Donovana Thomasa. 

Co do tego nastroju – jest żałobny, a w najlżejszych momentach refleksyjny, bo to album dedykowany pamięci zmarłego młodszego brata autorki. Ale też bardzo poetycki. A co do gości – muzyków współpracujących z Aftab jest na tym albumie dużo. I choć ciągle udaje się zachować dużo przestrzeni, to ci współpracownicy przeciągają estetycznie rzecz w różne strony. Brazylijska gitarzystka Badi Assad odcisnęła silne piętno na utworze Diya Hai, z kolei Shazhad Ismaily wywarł wpływ na drugą część płyty, w utworze Mohabbat pojawia się Gyan Riley, syn ważnego dla kompozytorki Terry’ego Rileya. Nie mam wątpliwości co do talentu bohaterki płyty, choć ostateczny kształt Vulture Prince wydaje mi się jednak wynikiem pewnych kompromisów – a może po prostu rozdarcia pomiędzy ambicjami muzycznymi każącymi się ograniczać a potrzebą emocjonalnej wypowiedzi we własnej, bardzo uniwersalnej sprawie. To drugie ciągnie Aftab w rejony nieco prostszego, a zarazem atrakcyjnie aranżowanego multikulturowego popu, dla którego miejsca w mediach i na półkach będzie coraz więcej. Już teraz ciekaw jestem, w jaką stronę to dalej pójdzie. I mam nadzieję, że nie w kierunku składanek serii Siesta.    

AROOJ AFTAB Vulture Prince, New Amsterdam 2021, 7-8/10  

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Komentarze: 3

Dodaj komentarz »
  1. piękne.
    Szanowny Panie, przeczytałam wyjaśnienie i rozumiem ostrożność, tym bardziej że sama żałuję czasem własnej, zbyt spontanicznej reakcji na blogach.
    Ode mnie – zgodnie z różnicą pokoleniową:
    https://www.youtube.com/watch?v=lyovXYWphkc&list=RDlyovXYWphkc&start_radio=1

  2. żabka konająca -,, Strange weather „to jedna z lepszych płyt Marianne Faithfull. Może nawet tak dobra jak,, Broken english”. Marianne Faithfull wydaje akurat ostatni album nagrany razem z Warren’em Ellis’em,, She walks in beauty „, który niedawno akompaniował Nick Cave’owi na jego nowym albumie. Są to stonowane, ulubione wiersze artystki angielskich poetów romantycznych. Niestety nie zaśpiewane(M. F. już nie potrafi śpiewać) tylko recytowane do dźwięków Ellis’a. Niestety, po zachorowaniu na covid w zeszłym roku, M. F. ma ciągle problemy ze zdrowiem, tak ja w całym jej życiu, borykała się z nałogami, zdrowiem, depresjami. Prawdziwa Lady Lazarus, która mimo wszystkich przeciwności losu, dożyła swoich 74 lat. Chapeau!
    https://youtu.be/GMsM_zWvWvo

  3. @rufus swell – cieszę się że mamy podobnie odczucia i wzruszenia słuchając głosu artystki. Dzisiaj dzisiaj szukając starego nagrania przeczytałam rozmowę dwóch niepospolitych kobiet: Marianne Faithfull i Courtney Love”
    „… to dwie osoby, które przeżyły muzykę rockową. Obie przetrwały uzależnienie, brutalne traktowanie ze strony mediów i przemysłu muzycznego oraz wyzwanie stworzenia własnego artyzmu w cieniu znanych partnerów: odpowiednio Micka Jaggera i Kurta Cobaina.”
    https://www.yahoo.com/news/marianne-faithfull-courtney-love-talk-204045309.html
    Również pozdrawiam.

css.php