Reklama
Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2
Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego

13.11.2020
piątek

Piorun up

13 listopada 2020, piątek,

Muzyka AC/DC jest tak prosta i schematyczna, że aż fascynująca. Jeśli czasem spekuluje się, kiedy skończą się możliwości w zakresie pisania nowych melodii i permutacje akordów, to prawdopodobnie grupa Angusa Younga będzie tą, której się skończą jako pierwszej. Niewykluczone nawet, że już dawno się skończyły, tylko (i to jest to fascynujące właśnie) przed ośmieszeniem bronią przetrzebiony już skład tego zespołu – który miał się rozpaść, ale wrócił – akcenty rytmiczne. Bo choć prosta pod każdym innym względem, oparta na ciosanych podziałach i dość siermiężnej grze sekcji, muzyka australijskiej grupy opiera się na bardzo precyzyjnym akcentowaniu riffów. Jak gdyby grę Guitar Hero praktykowali, zanim to było dostępne. Zagrasz nie w tempo, to cała konstrukcja runie, przegrywasz. Zagrasz niepotrzebny ozdobnik – przegrywasz tym bardziej. I ten ociosany do kości, pełen energii rock and roll – w właściwie mieszanka hard rocka, boogie i bluesa – żyje. I nagrywa po 6 latach przerwy w całkiem przyzwoitym stylu. Angus składa hołd zmarłemu bratu Malcolmowi. Brian Johnson znów śpiewa – nazwijmy to tak z braku lepszego i wciąż neutralnego określenia – choć lekarze stwierdzili u niego sporą utratę słuchu i na moment zastąpił go Axl Rose. A perkusista Phil Rudd wrócił do muzyki po problemach z zarzutami dotyczącymi posiadania narkotyków i gróźb karalnych. Z opisu brzmi to wszystko trochę jak rockandrollowa telenowela. A muzycznie brzmi… dokładnie tam samo. 
[premiery płytowe tygodnia na dole wpisu]

Wydana dziś płyta Power Up przyniesie sporo argumentów zarówno zwolennikom, jak i przeciwnikom AC/DC. Tym pierwszym – bo płyta brzmi swobodniej i przynosi garść ciekawszych gitarowych riffów w części drugiej, poczynając od utrzymanego w dziarskim tempie Demon Fire, a kończąc na bardzo powtórkowych, ale trzymających charakter dawnych klasyków utworach Systems Down i Code Red. Tym drugim – bo mogą się zaciąć zaraz na początku, odrzucając frustrujące Rejection, przypominające tyleż AC/DC, co hity Aerosmith. I zauważyć, że duża część repertuaru Power Up to piosenki, które stylistycznie obijają się – jak kula we flipperze pomiędzy bumperami – pomiędzy cechami formacji jeszcze starszych i również wciąż aktywnych: ZZ Top, The Rolling Stones i właśnie Aerosmith. Z poprawką na Through the Mists of Time, którego początkowy riff kojarzy mi się już bardziej z Budką Suflera.

Pozostanie jeszcze duża część niezaangażowanych w spór, bo muzyka AC/DC jednak, mam wrażenie, godzi ludzi – szczególnie tych ceniących brzmienie gitary elektrycznej, pewną elegancję riffu i czystość jego formuły. A nawet dla postronnego odbiorcy Power Up może się okazać najlepszą płytą AC/DC od czasu The Razors Edge. Rzecz w tym, że nagrać taką płytę nie było zadaniem szczególnie trudnym. Pomijając oczywiście problemy ludzkie. Bo jeśli nie pamiętacie, co tam po drodze było, to nie koniecznie dlatego, że jesteście tacy starzy.   

AC/DC Power Up, Columbia 2020, 6/10

PREMIERY PŁYTOWE TYGODNIA

7.11 Günter Schlienz Orphée aux Enfers
7.11 ThE DiAboLIcaL LibERTieS High Protection & The Sportswear, Mystics On The Corner
7.11 Yacht Rock Disco Vol. 3, Father and Son Records and Tapes EP
8.11 Action Sports Action Sports 2, Gin & Platonic
8.11 Czereśnie Sport to zdrowie, Karoryfer Lecolds
8.11 El Hardwick 8, 33-33
9.11 Bednarczyk, Biel, Głuszek, Kujawski, Oliveros, Słyż, Śniady Canti Spazializzati x Radio Żyjnia, Sound Art Forum / Canti Illuminati
9.11 Kevin Drumm 11, EP
9.11 Maciek Sienkiewicz The Köln Concert, Father and Son Records and Tapes EP
11.11 Bounaly Music from Saharan WhatsApp 10, Sahel Sounds
11.11 Envy LAST WISH | Live at LIQUIDROOM Tokyo, Pelagic
11.11 Lionel Martin & Disque Noir RAW, Ouch!
11.11 Patryk Cannon Living Inside
11.11 Richard Devine Systik, BL_K Noise
11.11 Stare Taśmy Kryzys czytelnictwa, Soros/Fourth Dimension
11.11 Time Cow Time Cow’s Live Prog Dancehall From Home, Boomkat Editions MC, DL
12.11 Buba Badjie Kuyateh Kora Talking, Multikulti
12.11 Joyfultalk New Biology, EP
12.11 LOG (Ulla & Perila) LOG ET3RNAL, Experiences
12.11 Rapoon Pell Mell (extended edition), Zoharum 
12.11 Roman Bromboszcz Pregmos Cosgnant, Pionierska DL, 3,5″ FDD
12.11 Thor Harris & Joyful Noise Players Is Adam OK?, Joyful Noise
12.11 Varsovia Diseñar y destruir, Buh reed,
12.11 Vidna Obmana & Serge Devadder The Shape of Solitude, Zoharum
A Love Supreme Electric: Vinny Golia, John Hanrahan, Henry Kaiser, Wayne Peet, Mike Watt A Love Supreme Electric: A Love Supreme and Meditiations, Cuneiform
A.k.Adrix Código de Barras, Principe
AC/DC Power Up, Columbia
Ana Roxanne Because of a Flower, Kranky
Augenwasser Sleepdancer, Les Disques Bongo Joe
Benee Hey U X, Republic
Box Anima Call His Name
Brian Eno Film Music 1976-2020, arch.
Brin Homescreen Glow, Leaving
Causa Sui Szabodelico, El Paraiso
Charles Mingus Charles Mingus @ Bremen 1964 & 1975, Sunnyside
Chris Stapleton Starting Over, Mercury Nashville
Dark Buddha Rising Mathreyata, Svart
Dirty Projectors 5EPs, Domino
Domenique Dumont People on Sunday, The Leaf Label
Elton John Elton: Jewel Box Universal boxEmily A. Sprague Hill, Flower, Fog, RVNG Intl
Erik Griswold Wallpaper Music IV, Room40
Faten Kanaan A Mythology of Circles, Fire
Future & Lil Uzi Vert Pluto x Baby Pluto, mixtape
Geneva Skeen Double Bind, Room40
Gillian Welch Boots No. 2: The Lost Songs, Vol. 3
Gonzales A Very Chilly Christmas, Gentle Threat
Gwenifer Raymond Strange Lights Over Garth Mountain, Tompkins Square
Jesu Terminus
John Bence Love, Thrill Jockey
Johnny Cash and the Royal Philharmonic Orchestra Johnny Cash and the Royal Philharmonic Orchestra
Katatonia Dead Air, Peaceville
Kruder & Dorfmeister 1995, G-Stone
Lambchop Trip, City Slang EP
Laura Cannell, Stewart Lee, Kate Ellis, Polly Wright, Jennifer Lucy Allan These Feral Lands Vol. 1, Brawl
Liraz Zan, Glitterbeat
Lunatic Soul Through Shaded Woods, Snapper Music/Kscope/Mystic
M. Geddes Gengras Time Makes Nothing Happen, Hausu Mountain
Mars Williams Mars Williams Presents An Ayler Xmas Vol. 4: Chicago vs. NYC, Astral Spirits
Molchat Doma Monument, Sacred Bones
Pal Secam Nascar, U Know Me
Paloma Faith Infinite Things, RCA
Peder Mannerfelt Ensnared Haven, EP
Quakers II – The Next Wave, Stones Throw
Ryan Benis Rollercoaster, EP
Sabaturin Kenemglev, Holuzam
Schnellertollermeier 5, Cuneiform
Shaun Martin Three-O, Ropeadope
Star Feminine Band Star Feminine Band, Born Bad
Studnia Oddech, Loża
Sun Ra Arkestra Egypt 1971, Strut
Tani Tabbal Trio Now Then, AUM Fidelity
The Cribs Night Network, Sonic Blew
The End (Sofia Jernberg, Mats Gustafsson, Kjetil Møster, Anders Hana, Børge Fjordheim) Allt Är Intet, RareNoise
The Nels Cline Singers Share the Wealth, Blue Note
The Wytches Three Mile Ditch
Trees Trees, Earth reed. box
U2 Trilogy EP, Island
VA Strum & Thrum: The American Jangle Underground 1983​-​1987, Captured Tracks
WhoMadeWho Sychronicity, Kompakt
William Basinski Lamentations, Temporary Residence Ltd.

Powyższe płyty ukazały się 13 listopada. Chyba że… nie.

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Komentarze: 3

Dodaj komentarz »
  1. Pokusiłbym się o porównanie piosenek Ejsi do koncertów Vivaldiego – takie same, a jednak inne 🙂

  2. Herbert Khaury? Nic to nazwisko nie mowi
    Ale TINY TIM najbardziej znany artysta w USA w r. 1969. Jedynie ladowanie na Ksiezycu zebralo wiecej telewidzow anizeli
    slub Tiny’ ego transmitowany live w amer. TV . 45 000 000. Tak, tak.
    Premiera filmu dokumentu o tym artyscie
    rownie zwariowanym co genialnym. Jego falsetto glos jak w cover The Doors „People are strange” czy tez Jerry Lee Lewisa ” Great Ball of Fire”. Rezyserem filmu jest Johan von Sydow / momento.se/..
    O Tiny Timie dowiedzialem sie z kronik Boba Dylana. A ” Weird” Yankovic jest najlepszym introduktorem do kariery Tima Tina i jego tragicznego konca. Rezyser Szwed Johan von Sydow wiele materialow wykorzystal z niedawno wydanej biografii Tiny Tima.

  3. Go Away! Уходи!

    A protest song by CocoRosie ft. Belarusian artist Irina Anufrieva
    Produced in collaboration with David Sitek

    https://www.youtube.com/watch?v=T1rW26ygTGc&ab_channel=CocoRosie

css.php