Reklama
Polityka_blog_top_bill_desktop
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot1
Polityka_blog_top_bill_mobile_Adslot2
Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego Polifonia - Płyty Bartka Chacińskiego

24.02.2011
czwartek

Animaloza: objawy i przebieg choroby

24 lutego 2011, czwartek,

Widmo nowej choroby zawisło nad muzyką. Właściwie już jakiś czas temu, roznosi się ona powoli, ale konsekwentnie. Animaloza – nazwana tak od amerykańskiej grupy Animal Collective – wywołuje wiele muzycznych natręctw. Jej ofiary:

– używają obficie „studni” i „tomów”, składników zestawu bębniarskiego zapomnianych od czasów świetności Iron Maiden i Marillion, ofiary animalozy – w przeciwieństwie do tamtych – na tomach i studniach opierają całe utwory, akcentując rytmy na inne części taktu niż tylko początek i połowa;

– śpiewają mocno i krzykliwie, często posiłkując się naiwnymi onomatopejami (uoooo uauauoooo, uooooaaaauuuu), możliwy jest też styl Stereolab, główne partie wokalne muszą mieć charakter hymnów;

– chórki przepuszczają przez tyle pogłosu, ile się da – ideał brzmienia to sekcja rytmiczna z piwnicy, a wokale w katedrze;

– na paru dysonansowych dwudźwiękach lub akordach budują denerwujące riffy, którymi potem atakują w najmniej spodziewanych momentach nagrań, jeśli są w ich nagraniach solówki, to na mocnym przesterze i muszą mieć charakter hymnów;

– nie boją się dłuższych utworów i przedłużających się sekwencji jednego lub dwóch akordów, jeśli zauważają, że dana sekwencja jest zbyt długa, dodają kilka taktów;

– w tle puszczają jakiś loop – syntezatorowy lub wibrafonowy, niech odtwarza się w nieskończoność.

REKLAMA WŁASNA: Dziś o 23.15 w Dwójce Mikrokolektyw i rozmowa z Kubą Sucharem! (Koniec reklamy)

Oczywiście płyt niosących większość lub wszystkie te cechy nagrywa się sporo, ale ostatnio uderzyły mnie dwie. Pierwsza to debiut kwartetu Braids z Montrealu. Pierwsze dwa utwory (a i spore fragmenty później) skażone są animalozą w wersji kobiecej (śpiewa Raphaelle Standell-Preston), która w najlepszych momentach albumu („Glass Deers”, „Native Speaker”) ustępuje miejsca dobrze znanej od lat björkozie, o której już wiadomo, że ma łagodny przebieg. Zresztą obie choroby nie są na tyle zaawansowane, by uniemożliwić wykształcenie przez ten młody organizm własnego stylu w przyszłości. Miejmy nadzieję, że zanim przyjadą na koncerty do Europy, ich twórcze organizmy wykształcą przeciwciała.

Zadziwiające jest natomiast to, że tacy indywidualiści jak Akron/Family też są nosicielami wirusa. Świadczy o tym płyta „S/T II: The Cosmic Birth and Journey of Shinju TNT”, której absurdalnie zniekształcona wersja krążyła swego czasu w sieci i okazała się wprawdzie kompletnie nieprawdziwa, ale mam wrażenie, że zaważyła na wielu fanowskich (wyjątkowo surowych) ocenach nowego krążka. O ile bowiem Braids i inne młode zespoły przechodzą animalozę wcześnie i może ona zostawić ślad w ich całym twórczym życiu, o tyle gwałtowne przechodzenie animalozy w wieku dojrzałym u zatwardziałych hipisów z A/F może prowadzić do nagłej mutacji. Jeszcze niedawno grali przyjemne psychodeliczne R&B, teraz zatapiają się w hymnach, proponując krzykliwe i pełne zniekształceń wycieczki na terytorium Animal Collective („Silly Bears”, „Another Sky”) i przypominając ten zespół w zaawansowanej fazie koncertów i przywodząc na myśl dziesięciu Panda Bearów jednocześnie. Nie da się łatwo uwolnić od utworów z nowej płyty A/F, bo są z jednej strony okrutnie monotonne (wokale, przester całości), z drugiej – sięgają po bardzo różnorodne elementy współczesnej psychodelii i mają charakterystyczny dla tej grupy bezczelnie melodyjny charakter. Wpływy animalozy, gdy już się pojawiają, dają też dość bezczelne efekty. Niewykluczone, że animaloza w tej postaci będzie mogła się przenosić nie tylko między płytami – jak dotychczas – ale także między słuchaczami. Pierwsi zakażeni rerfenami powstałymi z połączenia hipisowskiego śpiewania A/F i krzykactwa AC już teraz ogłosili nowy album Akron/Family najlepszą w tym roku płytą Animal Collective.

BRAIDS „Native Speaker”
Kanine 2011
6/10
Trzeba posłuchać:
„Glass Deers”

Braids – Glass Deers by oh my grimm

AKRON/FAMILY „S/T II: The Cosmic Birth and Journey of Shinju TNT”
Dead Oceans 2011
7/10
Trzeba posłuchać:
„Light Emerges”.

Akron/Family – Silly Bears by METRO Magazine

Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_mobile
Reklama
Polityka_blog_bottom_rec_desktop

Komentarze: 7

Dodaj komentarz »
  1. A/F @ wow. jakos nie wpadłem na trop AC w tym graniu. zakrece plyta raz jeszcze… moze to kwestia przetasowan skladu?

  2. Gdzie do odsłuchania powtórka reklamy?

  3. Na animalozę zachorowałem w czasie kontaktu z utworem „Bat You`ll Fly”,który został,swego czasu,umieszczony na płycie dołączonej do The Wire. Choroba dokonała w moim organizmie spustoszeń. Jestem nosicielem!!! Nowy Akron/Family jest świetny (chyba nie jestem obiektywny ale nie muszę). Spróbuję jeszcze posłuchać Braids. Uwaga wirus unosi się w eterze!

  4. Reklama
    Polityka_blog_komentarze_rec_mobile
    Polityka_blog_komentarze_rec_desktop
  5. Moja animaloza to ciężki przypadek (a może to toczeń? 😉 ) – trwa nieprzerwanie od wydania Sung Tongs… a co do A/F to nowa płyta jest nad wyraz klasycznie psychodeliczna dla mnie .. ba stwierdziłem nawet, że dużo mniej tam animalozy w porównaniu z Set ‚Em Wild, Set ‚Em Free czy momentami Love is Simple … ale może to efekt zmian chorobowych w moim organizmie 🙂

  6. ((y))

  7. trafne. rzeczywiście to co u AC wyklarowało się jako styl, zaczyna odbijać się w muzycznym światku czkawką maniery.

    ciekawe czy doczekamy się tu podobnego tekstu o dronozie. 🙂

  8. Wczesne fazy animalozy mogą jednak zmutować w coś naprawdę fajnego, np. tak, jak w przypadku Keepaway:
    http://www.youtube.com/watch?v=cH-v4m0clbM

css.php