Virginrecordlogo

27.05.2013
poniedziałek

40-letnia Dziewica

27 maja 2013, poniedziałek,

Dokładnie 25 maja 1973 na rynku pojawił się pierwszy pakiet płyt z nowej wytwórni płytowej. Trzy lata wcześniej 20-letni wówczas Richard Branson założył firmę dystrybucyjną, a potem sklep z płytami. To był moment, kiedy dało się zrobić na muzyce wielką fortunę, godną czwartej pozycji na liście najbogatszych Brytyjczyków. Ale wystarczy popatrzeć na listę wydanych 40 lat temu (jednocześnie) czterech pierwszych albumów Virgin Records, żeby uświadomić sobie, że nie chodziło tylko o pieniądze:

1. Mike Oldfield “Tubular Bells”
2. Faust “The Faust Tapes”
3. Gong “Flying Teapot (Radio Gnome Invisible Pt. 1)”
4. Steve York’s Camelo Pardalis “Manor Live” (featuring Elkie Brookes)
Trzy pierwsze należą do najciekawszych, albo przynajmniej najgłośniejszych albumów roku 1973. Ostatniej pozycji nie znam i muszę przyznać, że trudno mi było znaleźć gdziekolwiek nawet fragmenty tego materiału do odsłuchu. Ktokolwiek słyszał? Ktokolwiek wie? Było jakieś wznowienie w ogóle?

W tym samym roku pojawiły się jeszcze nakładem Virgin albumy Tangerine Dream i Henry Cow, wkrótce Robert Wyatt i Captain Beefheart. Na tle dzisiejszych wielkokorporacyjnych działań Bransona, doglądającego ekspansji firmy już na zupełnie innym polu (choć – przyznajmy – bardzo cenionego jako biznesmena i filantropa) ten pomysł na firmę płytową wygląda jak niezwykły sen: scena Canterbury, nurt Rock In Opposition, wreszcie promocja krautrocka i niemieckiej sceny elektronicznej. Koło połowy produkcji Virgin z pierwszych lat to klasyki w którejś z tych dziedzin. Wprawdzie Daevid Allen nie dostał (jak potem twierdził) za “Flying Teapot” honorarium, ale za to atmosfera kreowana przez Bransona w jakimś stopniu to rekompensowała. Do nagrania kolejnej płyty Branson wypożyczył im obwoźne studio nagraniowe – tak, by mogli rejestrować płytę “Angel’s Egg” w lesie, zażywając LSD i inne ulubione substancje. Może po prostu Allen zapomniał, na co to całe honorarium wydał?

Proponuję więc w ramach rocznicy westchnąć chociaż nad nieprawdopodobnym katalogiem i ważną firmą. Trochę więcej o pierwszych latach jej historii tutaj. (logo Virgin: Roger Dean)

Z nowości dziś Ms Mr, czyli o tym, jak się debiutuje dziś – duet z Nowego Jorku robi to w barwach Columbii, czemu się specjalnie nie dziwię, bo ten styl, bardzo bliski muzyce Florence & The Machine ma wielu zwolenników. Ja akurat się do nich nie zaliczam, co nie znaczy, że melodie z “Ash Tree Lane” na mnie nie działają. Jak dla mnie jest w tym zbyt wiele wysilonej stylizacji – zarówno w muzyce, jak i ubiorze. Poza tym naśladowanie innych podążających za modą na retro muzyków jakoś mi nie imponuje. Co nie zmienia faktu, że będziemy tę muzykę słyszeć w radiu niejednokrotnie, a płyta robi wrażenie bardzo dopracowanej. Ich wady są ich zaletami. Tytuł wyjaśnia wszystko: “Zachwyt z drugiej ręki”. Dla mnie z akcentem na to ostatnie. gdybym miał przewidywać, którą ścieżką z tych czterech debiutów Virgin Record podążą, wskazałbym, niestety, numer cztery.

MS MR “Secondhand Rapture”
Creep City/Columbia 2013
Trzeba posłuchać: “No Trace”, “Ash Tree Lane”.

Komentarze: 5

Dodaj komentarz »
  1. Przyjemnie, uspokajająco czyta się o pierwszych latach Virgin. Jednak nie wszystko, nie zawsze szło Bronsonowi z górki. Tego nie uczą na kursach marketingu. Ale przy okazji wychodzi, że od początku działał jednak ten urok ekstrawertycznego kumpla-sprzedawcy.

    Czy nie do końca chodziło o pieniądze? Wątpie. Myślę, że tylko to motywuje Richarda, reszta to ładna otoczka, podobna do jego uśmiechu. Vide zdjęcia z Polski.

  2. Że o pieniądze również chodziło, to nie mam wątpliwości, ale chyba jednak nie tylko – umawianie się z Daevidem Allenem na cokolwiek? Sprowadzanie Fausta? Choć fakt, że zdjęcia z Polski są dość dużym kontrastem.

  3. Branson chyba nikomu nie płacił:)
    http://www.steveyork.com/manor.htm
    Jeden wpis na blogu a już albumu Steve York’s Camelo Pardalis „Manor Live” Polacy szukają na innych blogach.
    http://pussnbootlegs.blogspot.com/2010/02/camelo-pardalis-manor-live-virgin-1973.html#comment-form

  4. Ja bym na takie pomysły patrzył bardziej jak na, intuicyjną zapewne, strategię wbicia się na podzielony już rynek. Ale właśnie to, że do końca nie wiadomo, czy nie chodziło mu o coś więcej świadczy najlepiej o marketingowym kunszcie Bransona.

  5. w tamtych czasach na zachodzie byly setki, jesli nie tysiace firm i wytworni;
    powstawaly – doslownie – nawt w chlewach i garazach;
    ciegawam przykladem takich efemeryd jest blitzkrieg records, paryska firma,
    ktora wydala w 1981 roku plyte”ambicja” poskiego zespolu punkrockowego ,
    “deadlock” (mirek szatkowski, vocals and bells; fidel: bas; guru: drums and ash-trray; men: sax).

Dodaj komentarz

Pola oznaczone gwiazdką * są wymagane.

*

 
css.php